Om 21.00 waren we in Someren om deel te nemen aan de KennedyMars. Na ons ingeschreven te hebben begaven we ons naar startterrein waar we nog een ½ uur moesten wachten voor de mars begon. Op het podia speelde een band en de burgemeester sprak ons ook nog toe. Om 5 voor 10 werd eerst het Amerikaanse volkslied gevolgd door het Wilhelmus gespeeld en na “You never walk alone” klonk het startschot voor de 44ste KennedyMars  in Someren. Het was erg drukkend weer en benauwt (22 graden). Onze jassen hadden we dan ook maar thuis gelaten! Het was tot diep in de nacht wel druk langs de kant en dat zorgde wel voor de nodige afleiding. Tegen de morgen werd het zoals gewoonlijk weer erg zwaar en Jacq moest tegen de slaap vechten, bij “het brouwhuis” deed Jacq zijn ogen even dicht en meteen kwamen er mensen van de E.H.B.O. vragen of alles goed was, want door het klamme weer waren er al diverse mensen in problemen gekomen en er waren er zelfs die met een brancard weggedragen moesten worden. Veel drinken en regelmatig eten was dan ook het devies al kwam dat soms je “neusgaten” uit. Via de plaatselijke radio was ook omgeroepen om de lopers zo veel mogelijk met water bij te staan, wat ook door zeer veel mensen opgevolgd werd. Zoals Jacq rond 5 uur s’morgens een dipje krijgt is het voor Petra de beurt als er z’n 60 op zit, dit is bij alle kennedyMarsen die we gelopen hebben hetzelfde. Na de “twee” dipjes hebben we verder tot de finish geen problemen meer gehad, op de temperatuur na (tot over de 30 graden in de schaduw, in de zon willen we het niet eens weten) en hebben we genoten van toch wel een mooie maar mede door de temperatuur de zwaarste tocht die we ooit hebben gelopen.